Z dniem 1 czerwca 2025 r. weszły w życie przepisy ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia (Dz. U. z 2025 r. poz. 620), wprowadzające instytucję zwolnienia monitorowanego, która doprecyzuje obowiązki pracodawców, którzy planują w okresie 3 miesięcy zwolnić z przyczyn niedotyczących zakładu pracy co najmniej 50 pracowników.
ZWOLNIENIA MONITOROWANE
Zgodnie z art. 217 ust. 1 ustawy – Pracodawca planujący zwolnienie z przyczyn dotyczących zakładu pracy co najmniej 50 pracowników
w okresie 3 miesięcy, zwane dalej „zwolnieniem monitorowanym”, uzgadnia z PUP właściwym dla siedziby tego pracodawcy lub właściwym ze względu na miejsce wykonywania pracy zakres i formy pomocy dla zwalnianych pracowników, w tym pracowników niepełnosprawnych, dotyczące w szczególności:
1) pośrednictwa pracy;
2) poradnictwa zawodowego;
3) szkoleń, potwierdzenia nabytej wiedzy i umiejętności oraz uzyskania dokumentów potwierdzających nabycie wiedzy i umiejętności.
Kolejny ustęp artykułu 217 ustawy określa, że „w przypadku zwolnienia monitorowanego pracodawca podejmuje działania polegające na zapewnieniu pracownikom przewidzianym do zwolnienia lub będącym w trakcie wypowiedzenia lub osobom zwolnionym w okresie 6 miesięcy po rozwiązaniu stosunku pracy lub stosunku służbowego pomocy, o której mowa w ust. 1, i realizuje te działania w formie programu.
Program, o którym mowa powyżej może być prowadzony także przez starostę, marszałka województwa, agencję zatrudnienia lub instytucję szkoleniową.
Finansowanie programu należeć może do pracodawcy, pracodawcy wraz z jednostką administracji publicznej bądź na podstawie porozumienia organizacji i osób prawnych z udziałem pracodawcy.
Pracodawcy, w ramach programu, mogą na wniosek pracownika finansować świadczenie szkoleniowe. Świadczenie szkoleniowe jest przyznawane przez pracodawcę na wniosek pracownika i przysługuje po rozwiązaniu stosunku pracy lub stosunku służbowego na czas udziału pracownika w szkoleniach, w okresie nie dłuższym niż 6 miesięcy.
W okresie korzystania ze świadczenia szkoleniowego zwolnionemu pracownikowi przysługuje pomoc w zakresie poradnictwa zawodowego udzielana przez właściwy dla zwolnionego pracownika powiatowy urząd pracy. Pracownik może być skierowany na jednorazowe szkolenie organizowane i finansowane przez PUP, na zasadach określonych w ustawie.
Po przyznaniu przez pracodawcę świadczenia szkoleniowego powiatowy urząd pracy refunduje pracodawcy składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe finansowane ze środków własnych pracodawcy, w wysokości określonej w odrębnych przepisach.
Zgodnie z ustępem 9 art. 217 – Pracodawca wypłaca co miesiąc zwolnionemu pracownikowi, na podstawie zawartej z nim umowy, począwszy od miesiąca, w którym pracownik rozpoczął szkolenie, świadczenie szkoleniowe w wysokości równej wynagrodzeniu pracownika, obliczanemu jak za urlop wypoczynkowy. Świadczenie te nie może być wyższe niż 200% minimalnego wynagrodzenia za pracę.
Celem wprowadzenia przepisów jest wsparcie pracowników tracących zatrudnienie w ramach przeprowadzanych zwolnień monitorowanych a także ograniczenie napięć społecznych związanych z utratą pracy.
Źródło:
Ustawa z dnia 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia