USTAWA O WARUNKACH DOPUSZCZALNOŚCI POWIERZENIA PRACY CUDZOZIEMCOM

You are currently viewing USTAWA O WARUNKACH DOPUSZCZALNOŚCI POWIERZENIA PRACY CUDZOZIEMCOM

W dniu 21 lutego 2025 r. Sejm przyjął ustawę o warunkach dopuszczalności powierzania pracy cudzoziemcom. Projekt od początku wzbudza wiele kontrowersji, m.in. w zakresie zaostrzenia kar dla pracodawców, którzy naruszają przepisy prawa pracy.

GŁÓWNE ZAŁOŻENIA USTAWY

Ustawa o warunkach dopuszczalności powierzenia pracy cudzoziemcom, przygotowana przez Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, budzi kontrowersje od samego początku prac nad nią. Istotnym postulatem organizacji pracodawców było usunięcie zapisów o zakazie zawierania z pracodawcami umów innych niż umowy o pracę. Jeszcze w grudniu 2024 r. organizacje pracodawców zostały zapewnione, że krytykowane zapisy zostaną usunięte. Jak się okazało – resort pracy usunął z projektu tylko niektóre zapisy, a pozostałe zostawił, w tym m.in. wymóg umów o pracę dla agencji zatrudnienia, zakaz wykonywania przez cudzoziemców pracy na rzecz klientów oraz brak możliwości zatrudniania cudzoziemców w celu oddelegowania w ramach realizacji usług na terenie innego państwa członkowskiego.

Co więcej – w ostatnim momencie prac sejmowych „przepchnięte” dodatkowo zostały  przepisy dające możliwość orzeczenia kary ograniczenia wolności w stosunku do pracodawców, którzy naruszyli przepisy prawa pracy.

Ustawodawca proponuje zmianę w przepisach Kodeksu Pracy w zakresie Katalogu wykroczeń. Zmianie mają ulec maksymalne grzywny dla pracodawców, którzy łamią przepisy prawa pracy. Katalog kar ma być ponadto poszerzony o nową firmę wykroczenia, jakim jest brak wypłacania wynagrodzenia przez okres co najmniej 3 miesięcy. Kodeks Pracy ma przewidywać w tym przypadku karę grzywny od 5000 PLN do 60000 PLN a także karę ograniczenia wolności.

Zmiany, które dotyczą katalogu wykroczeń przedstawiają się następująco:

W ustawie z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 2023 r. poz. 1465 oraz z 2024 r. poz. 878, 1222, 1871 i 1965) wprowadza się następujące zmiany:

  1. w art. 281:
    a.) w § 1 wyrazy „podlega karze grzywny od 1000 zł do 30 000 zł” zastępuje się wyrazami „podlega karze grzywny od 3000 zł do 50 000 zł”,
    b) w § 2 wyrazy „podlega karze grzywny od 1500 zł do 45 000 zł” zastępuje się wyrazami „podlega karze grzywny od 4000 zł do 55 000 zł”;
  2. w art. 282:
    a) w § 1 wyrazy „podlega karze grzywny od 1000 zł do 30 000 zł” zastępuje się wyrazami „podlega karze grzywny od 3000 zł do 50 000 zł”,
    b) w § 3 wyrazy „podlega karze grzywny od 1500 zł do 45 000 zł” zastępuje się wyrazami „podlega karze grzywny od 4000 zł do 55 000 zł”,
    c) dodaje się § 4 w brzmieniu:
    „§ 4. Kto, wbrew obowiązkowi nie wypłaca przez okres co najmniej 3 miesięcy wynagrodzenia za pracę przysługującego pracownikowi podlega
    karze grzywny od 5000 zł do 60 000 zł albo karze ograniczenia wolności.”

Źródło:

Akt prawny

Dodaj komentarz